Siëstas zijn heilig

Een dutje doen overdag is volgens slaapexperts heel goed voor je. Het is dus niet alleen voor (halve) Spanjaarden, baby’s of oude mensen. Een dutje is ook geen verwennerij. Sorry but no sorry, Siëstas are sacred!

 

Lau

Lukt het jou om de rust te vinden en een siësta te houden? Merk je verschil in je productiviteit als je goed geslapen hebt?

Ik ben benieuwd of het je helpt! Laat je iets van je horen onder de blogpost?

 

Laurien Baart

P.S. Mocht je me kwijt zijn… Dan weet je nu waar je mij kunt vinden 🙂

Wat neem je mee in jouw rugzak?

surftrip, inpakken, creatief en avontuurlijk, levenskunst

 

Als surfista heb je altijd een stuk te lopen op je blote voeten (of je flip flops als je geluk hebt) voordat je de zee in duikt. Soms door het hete, brandende zand. Soms over scherpe steentjes en schelpjes. Je krijgt er een dikke huid van en dat is goed voor… alles!

Wat heb je nu eigenlijk echt nodig als je op surftrip gaat? Als je gekozen hebt om te gaan leven zoals jij dat wilt op jouw (eigenwijze) manier?

Ik maakte er deze plaat over (in het Engels want dat is mijn eigenwijze manier). And yes I know. Een ananas meesjouwen is nou niet bepaalt ‘travel light’ maar ik ben dan ook geen minimalist. Ik deel al de juicyness nou eenmaal te graag… En ook mijn tekengeluk.

Wat gaat er in jouw rugzak? Wat heb jij echt nodig om te zijn wie je wilt zijn en te leven zoals jij wilt leven?

Laat je een berichtje achter onderaan deze blogpost? Ik vind het fijn om van je te horen en je krijgt altijd een reactie terug!

XXX

Laurien Baart

Zo vrij als…

Als ‘artista’ wordt je geleid door je verbeelding. Verbeelding maakt alles magisch mogelijk te manifesteren. Bovendien is het puur natuur,  we er allemaal mee geboren.

Kijk maar naar het spel van kleine kinderen. Zand, stenen, takjes, schelpjes, blaadjes. Het kan alles zijn. Als kleine kinderen opgaan in hun spel vergeten ze alles om zich heen en zijn honderd procent aanwezig in het moment. Net als een ‘surfista’. Als je gaat voor een golf dan ga je. Tijd bestaat niet. Alleen ‘nu’ is wat telt.

Ik vind dat echt prachtig. Ik associeer ‘jezelf vrij voelen’ meteen met creativiteit en avontuur. Erop uit gaan. Doen. Creëren. Moedig en onbevreesd. Kleine kinderen zijn onbevreesd en helemaal niet bang om fouten te maken. Ze beginnen gewoon opnieuw. Zien alles als één groot experiment.

¨Logic will get you from A to B. Imagination will take you everywhere¨ zei Albert Einstein. Een beetje ruimte maken voor creativiteit en avontuur in je dagelijks leven geeft mij echt plezier en ik voel me daardoor ook zo vrij als…

 

 

Welke keuze kun jij vandaag maken om jezelf een beetje vrijer te voelen? Is dat een tekening(etje) maken? Of een wandeling? Wat laat jou vrij bewegen?

Laat je alsjeblieft een comment achter onderaan dit bericht? Ik hoor graag van je!

 

Laurien Baart

Ga je mee surfen?

Surf Kunst

Alleen surfen (of welke sport dan ook) kan heel erg fijn zijn. Je hoeft even met niemand anders rekening te houden, je kunt gaan wanneer je zelf wil. Op je eigen(wijze) tempo en manier. Echter, alleen iets doen betekent niet dat je ook alleen bent.

In 2011 liep ik de vierdaagse van Nijmegen. De opa van Martijn had er altijd prachtige verhalen over en mijn ex-collega liep ieder jaar in haar eentje. Ik vond dat zo inspirerend dat ik me ook inschreef. Ik wilde ook wel eens ‘alleen’ een fysieke uitdaging aan gaan (voor zover dat kan met veertig duizend andere wandelaars).

Om mezelf goed voor te bereiden zocht ik in de maanden vooraf mooie wandelroutes door heel Nederland en vroeg aan vrienden en familieleden of ze zin hadden om mee te wandelen. Tot 15 kilometer was het altijd gezellig 🙂 Ik deed ook mee aan georganiseerde wandeltochten. Ik ontdekte dat wandelen heel bevrijdend is én dat Nederland ontzettend mooi is. Gelukkig wist ik vooraf niet dat wandelen ook heel zwaar zou zijn.

Ik startte iedere wandel dag met een hoofd en hart vol goede moed. Maar als gedurende de dag de moed me in m’n schoenen zakte was er altijd wel iemand die iets tegen me zei waardoor ik weer vooruit kon.Voet voor voet, poco á poco. Ik probeerde er ook voor anderen te zijn als ik zag dat ze het moeilijk hadden. Dan voelde ik me meteen minder moe en deden mijn voeten ineens veel minder pijn.

Het was ook elke keer zo fijn om te weten dat er voor me gezorgd werd als ik over de finish was. Ik kreeg een ware wandelprinsessen treatment want terwijl ik lag te slapen werden mijn kletsnatte wandel schoenen met de föhn gedroogd door mijn nichtje waar ik logeerde. Als dat geen onvoorwaardelijke liefde is…

Of je nou alleen surft, je kinderen opvoedt, tekent, wandelt, cupcakes bakt, een boek schijft, fotografeert, je huis inricht of potten bakt. Het is zo fijn om ‘surf sisters’ te hebben. Gelijkgestemde bondgenoten die je nemen zoals je bent en geloven in jouw dromen. Als je een ‘surf sister’ hebt is voel je je gesteund en weet je dat je niet alleen bent.

Weet jij wie je ‘surf sisters’ zijn? Wij wie kun jij je (h)eerlijke zelf zijn?

Je kunt onder aan deze post een comment achterlaten. Ik hoor heel graag van je!

Laurien Baart

De creatieve wervelwind

Creativiteit is een kracht. Zo voelt het althans voor mij. Als ik iets wil creëren kan ik dat voelen. Het is dan alsof het gemaakt moet worden. Als ik dit gevoel ga negeren of dempen wordt de druk alleen maar groter. Ze wil namelijk gehoord worden.

Om het creatieve proces voor mezelf beter te kunnen begrijpen vergelijk ik het met hoe golven op zee ontstaan. Heel simpel gezegd: door de wind ontstaan er rimpels in het water. Die rimpels worden steeds groter en groter en de kracht neemt toe. Er ontstaan golven. In sets reizen ze op weg naar de branding. Waar ze aanspoelen. Denderend als wilde paarden of als zachtjes kabbelend en klotsend.

 

surfkunst

Ik noem mijn tekeningen ‘golven van creatie’. Het begint bij mij altijd met inspiratie. Vaak heel klein, net als die rimpels op zee. Het kan een woord zijn, een zin, een beeld, muziek, dans, een boek of iets wat ik zie in de natuur. Alles is inspirerend en kan uiteindelijk kunst worden. Kunst met een kleine of grote ‘k’. Dat maakt niets uit, als het maar gemaakt wordt.

Ik denk dat het niets uitmaakt je wel of niet tekent. Het gaat namelijk om het creatieve proces. Jij bent een artista én surfista en samen met je surfboard als creatieve tool surf jij op de golven van jouw creaties. Ofwel je geeft gehoor aan jouw creativiteit. Het is aan jou, als artista en surfista, hoe je die golven in duikt. Met je haaknaalden, breipennen, je naaimachine, een muziekinstrument, potten en pannen, bakblikken, kwasten, verf, lijm, fototoestel, hout of keramiek. Go wild baby!

Right, als het zo simpel was dan was iedereen toch gewoon de hele dag lekker aan het creëren?! We vergeten vaak dat onze energie een hele belangrijke rol speelt. Net als het getij hebben wij ook niet iedere dag dezelfde energie. Ook zijn er allerlei (onder)stromingen. Ik stel het maar even voor als mijn onderbewustzijn. De onderstroom is angst. Als ik niet oppas deel ik mijn creaties niet omdat ik bang ben voor de mening van anderen. Of omdat ik denk dat niemand erop zit te wachten. Of omdat ik mezelf ga vergelijken met anderen.

Het is volgens mij juist de truc om te blijven surfen op de golven van jouw leven en je niet mee te laten slepen door die onderstroom want die brengt je niet naar waar je wilt zijn.

Dat heerlijke vrije en blije gevoel wat je krijgt van creëren. Daar gaat het om. De creatieve wervelwind geeft jou de ruimte om te ontdekken wie je bent, het laat je groeien en het maakt je bewust van hoe jij in het leven (wilt) staan.

Kun jij het ook voelen als je iets wilt creëren? Voelt dat voor jou ook als een creatieve wervelwind of juist heel anders? Lukt het je om er gehoor aan te geven? 

Ik ben heel benieuwd! Laat een berichtje achter onder deze post.

Laurien Baart

 

Teken voor avontuur!

Laurien Baart

Het tijdperk ‘before the baby’ had lijkt nu zo simpel… Ik ging gewoon de deur uit zonder lang nadenken over wat er mee moest.

De vele surftrips zijn achteraf gezien een goede voorbereiding geweest voor de nieuwe levensfase ‘mama’. Een surfplank het dak op sjouwen of meerdere planken in je auto zien te puzzelen en er dan ook nog zelf in passen was een terugkerende uitdaging. Maar echt, het is peanuts vergeleken met de dingen die je mee sjouwt voor je kind.

Wat neem jij allemaal mee voor je gezin en voor jezelf als je erop uit gaat? Zie je het als een sleur of teken je ook voor avontuur? Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaringen en ook of je dit misschien in een tekening of collage kunt vormgeven. 

Laat je een berichtje achter onder aan deze blogplost? Ik vind het namelijk erg leuk om van je te horen!

Laurien Baart

Er is geen gemakkelijke weg

We willen alles zo graag zwart op wit. Het allerliefst met levenslange garantie. En kon dat maar. Konden we maar zwart op wit krijgen dat er niets gaat gebeuren met onze geliefden.

Het is mijn grootste angst. Een geliefde verliezen. Elke keer als ik hieraan denk besef ik me dat het niet vanzelfsprekend is om samen te kunnen zijn. Ik voel meteen hoeveel mijn tijd me waard is: onbetaalbaar. Niet uit te drukken in cijfers en geen goud en geld kunnen er tegenop.

Ik wil dan ook niet dat mijn kostbare tijd wegglipt in dingen die eigenlijk totaal onbelangrijk zijn. Zoals het steeds ‘even’ op m’n telefoon kijken. Of het streven naar meer en beter. We gaan allemaal een keer dood. Dat staat ergens zwart op wit. Het is de vraag wat je doet met de tijd die je is gegeven. Leef je zoals je wilt leven? Ben je wie je wilt zijn?

De spreuk van Jon Kabat-Zinn ¨You can’t stop the waves, but you can learn how to surf¨ vind ik ongelofelijk inspirerend. Het helpt me eraan herinneren om zoveel mogelijk uit mijn leven te halen. Uitdagingen aan te gaan. Te leren omgaan met tegenslagen want echt, er is geen gemakkelijke weg. Ik denk niet dat het uitmaakt of je ooit één keer op een surfplank heb gestaan om de principes van surfen te leren want het echte leven bestaat ook uit golven. Ups en downs.

 

Leven en dood. Eb en vloed. Dag en nacht. De zon en de maan. Zwart en wit. Ze bestaan niet zonder elkaar.

Teken ook eens iets op een zwart papier. Of verf een pagina van je boekje helemaal zwart en teken er dan iets op met wit. En bedenk dan of het ook echt zwart wit is..

Ik ben benieuwd wat jouw inzicht is en zou het geweldig vinden als je het wilt delen in een berichtje onderaan deze pagina.

Liefs van

Laurien Baart

Verras jezelf en wees een surfista!

Spreekt het beeld van een surfista jou ook aan? Voor mij symboliseert een surfista een mooie, pure, dappere, relaxte vrouw, die dol is op avontuur. Een surfista voelt zich vrij, loopt op haar blote voeten en danst op de golven (van haar leven). Ze houdt van schoonheid, schaterlachen, muziek en ze is creatief. Ze heeft een groot moederhart voor alles wat leeft en voelt zich verbonden met de natuur.

 

 

Dit beeld is een remake van een pagina uit een eerder boekje. Ik was toen op een surftrip in Zuid-Frankrijk en vroeg aan mijn ‘surfsisters’ wat surfen voor hen betekende. Samen op het strand bedachten we deze woorden.

Deze keer heb ik een zonsondergang ‘gevangen’ op papier, mét papier. Ik vond het effect van een beetje scheuren, knippen en plakken verrassend.

Het (her)gebruiken van andere en nieuwe materialen kun je inzetten als een creatief experiment. De Belgen hebben hier een heerlijk woord voor vind ik: ’kribbelen’. Ik vertaal het even vrij in een beetje prutsen. Kribbelen moet je vooral niet onderschatten in een creatief proces. Het is experimenteren. Jezelf ruimte geven om iets niet goed te doen, niet mooi maar gewoon een beetje proberen. Juist dit inspireert altijd weer in het maken van iets verrassends moois.

Vrij creëren en vrij spelen dus. En laat dat nou precies zijn waar een surfista gek op is!

Ik ben heel benieuwd hoe jij jezelf verrast als je creatief bezig bent. Laat iets van je horen in een opmerking onderaan deze blogpost.

Laurien Baart

 

Geen wekker nodig

Een uur eerder je bed uit zodat je een uur langer kunt surfen versus een paar uur eerder wakker omdat je baby honger heeft… No problema, life is calling!

Vroeg opstaan vind ik fijn want ik hou van de stilte die er dan nog is. De zon zien opkomen heeft iets magisch. Het maakt dat ik het niet als vanzelfsprekend zie dat er weer een nieuwe dag begonnen is.  ‘S ochtends vroeg even lezen of schrijven, een tekeningetje maken of gewoon lekker mijmeren doet wonderen. Al zijn het maar vijf of tien minuten. Het lukt me niet altijd maar ik merk verschil in het verloop van de dag als ik het wel gedaan heb. Het lijkt wel alsof ik dan ‘gewonnen’ heb omdat ik toch al even tijd voor mezelf heb gehad. Als de dag vervolgens niet zo loopt zoals ik eigenlijk zou willen maak ik me daar veel minder druk om.

Hoe begint jouw dag? Valt er misschien voor jou ook een momentje te winnen voordat de wereld ontwaakt en je overal tegelijk moet zijn? 

Ik ben heel benieuwd hoe jij als drukke mama je ochtend toch ontspannen probeert te beginnen. Laat een berichtje achter onderaan. Ik hoor heel heel graag van je!

Laurien Baart

Omarm bad hair days

Als je haar maar goed zit! Maar wat nou als het een keer niet goed zit?

Als nieuwe mama zit m’n haar vaker niet dan wel. Dit deed me denken aan m’n after surf look: zoute, zongebleekte lokken, die onderin veel weg hadden van dreadlocks. Messy en bad, ofwel de complete beachlook. Geleefd. En dáár hou ik van.

Alles onder controle willen hebben is volgens mij het slechtste vertrekpunt dat je kunt hebben als je intens wilt genieten van het contact met je kinderen. Laat het los en maak van je mess je message. Deze is van Robin Roberts, een Amerikaanse tv-presentatrice. Zij leerde dit van haar moeder en sprak in het openbaar over haar diagnose borstkanker.

Het leven is messy en als jij in jouw ´mess´ op zoek gaat naar de ‘message’ dan laat je zien dat je je focust op de oplossing in plaats van het probleem. Je leert je kinderen meteen dat je niet alles in de hand hebt, en dat creatieve oplossingen vaak de beste oplossingen zijn.

Ik ben heel benieuwd hoe jij van jouw mess een message voor je kinderen maakt. Jouw reactie kan een vonk van inspiratie zijn voor een andere mama (to be) dus deel naar hartenlust hieronder!

Laurien Baart